Przejdź do głównej zawartości

Znaczniki i atrybuty

Znacznik (tag) — element hipertekstowego języka znaczników. To jest najmniejszy element składowy każdej strony internetowej. Każdy tag oznacza jakąś jednostkę: nagłówek, listę, akapit tekstu, obraz.

Aby zaznaczyć znaczniki w tekście dokumentu, stosowane są nawiasy ostre, w których jest określona nazwa znacznika i jego atrybuty.

<nazwa_znacznika>...</nazwa_znacznika>

Znacznik otwierający wskazuje, gdzie zaczyna się element, a znacznik zamykający gdzie kończy się. Znacznik zamykający jest tworzony przez dodanie ukośnika (/) przed nazwą znacznika. Zawartość znacznika – treść – znajduje się między otwierającym a zamykającym znacznikiem.

Przykłady znaczników.

<section>Sekcja</section>
<p>Akapit</p>
<a>Link</a>
<button>Przycisk</button>

Komentarze​

Komentarze służą do tego, żeby pozostawiać objaśnienia, uwagi w kodzie źródłowym, tymczasowo skomentować fragment kodu itp.

<!-- To jest komentarz, jego treść nie będzie wyświetlana na stronie -->

<p>To jest akapit tekstu, on będzie wyświetlany na stronie.</p>

<!--
Komentarz może być wielowierszowy.
Jest to wygodne w przypadku bardziej obszernych opisów.
-->

Atrybuty​

Atrybuty to dodatkowe ustawienia znaczników, za pomocą których można zmieniać właściwości i zachowanie elementu. Każdy znacznik ma obowiązkowe i nieobowiązkowe atrybuty, może ich być kilka lub nie być wcale.

Atrybuty są zapisywane wewnątrz znacznika otwierającego, a ich wartości znajdują się w podwójnych cudzysłowach. Kilka atrybutów oddzielamy spacją.

<a href="https://google.com" class="link">...</a>

<img src="cat.jpg" alt="cute cat" />

<input type="text" name="user_name" />

<button type="submit">...</button>

<p class="text">...</p>

Przyjrzyjmy się niektórym atrybutom znaczników <a>.

<a href="http://google.com" target="_blank" title="Wyszukiwarka internetowa Google">
Google.com
</a>
  • href - adres strony, na którą przejdzie użytkownik po kliknięciu w tekst linku.
  • target - wskazuje, w której zakładce strona zostanie otwarta po kliknięciu w link.
  • title - dodaje podpowiedź do tekstu linku.

Przyjrzyjmy się niektórym atrybutom znaczników <img>.

<img
src="https://picsum.photos/640/480"
alt="Dowolny obraz z generatora"
/>
  • src - adres obrazka.
  • alt - tekst alternatywny, który będzie wyświetlony, jeśli obraz nie zostanie załadowany.
Pomocne

Aby poznać dostępne atrybuty znaczników oraz ich przeznaczenie, można przejść do dokumentacji lub przewodników, na przykład htmlreference.io.

Znaczniki sparowane​

Składają się z otwierających i zamykających znaczników, które zawijają treść, umożliwiając zmianę jego właściwości lub sposobu wyświetlania, grupowanie według znaczenia. Wewnątrz sparowanych znaczników można zagnieżdżać inne znaczniki, podobnie do matrioszki.

<!-- Artykuł z tytułem oraz akapitem -->
<article>
<h1>Krótko o znacznikach sparowanych</h1>
<p>
Większość znaczników jest sparowana. Ich zawartość znajduje się między znacznikiem
otwierającym a zamykającym.
</p>
</article>

Znaczniki pojedyncze​

Składają się tylko z znacznika otwierającego, nie zawierają treści tekstowej i otrzymują treść lub zachowanie na podstawie atrybutów. Służy do zmiany właściwości dokumentu, połączenia plików itp.

<!-- Kodowanie metainformacji -->
<meta charset="utf-8" />

<!-- Pole tekstowe -->
<input type="text" />

<!-- Obrazek -->
<img src="cat.jpg" alt="cool cat" />
Interesująco

W poprzednich standardach HTML pojedyncze znaczniki były koniecznie zapisywane z odwrotnym ukośnikiem / przed nawiasem zamykającym. Na przykład <img /> albo <input />. W nowoczesnym standardzie jest to opcjonalne i na nic nie wpływa.

Zagnieżdżanie znaczników​

Zgodnie z pewnymi zasadami znaczniki można zagnieżdżać w sobie. Podczas zagnieżdżania kolejność ich zamykania należy zachować zgodnie z zasadą matrioszki.

<znacznik1>
<znacznik2>
<znacznik4>...</znacznik4>
<znacznik5>...</znacznik5>
</znacznik2>
<znacznik3>
<znacznik6>...</znacznik6>
</znacznik3>
</znacznik1>

Oto są ważne znaczniki akapitu z linkiem i zaznaczonym tekstem, a także lista zalet wraz z opisem.

<p>
<a href="squoosh.app">Squoosh</a> - serwis <em>optymalizacja</em> obrazków.
</p>

<p>Zalety</p>
<ul>
<li>Działa w przeglądarce</li>
<li>Nie ładuje systemu</li>
<li>Wygodny interfejs</li>
</ul>

Ale ta wersja ma problemy (wiersze są podświetlone).

<!-- Kolejność zamykania znaczników nie jest przestrzegana -->
<p><a href="squoosh.app">Squoosh</a> - serwis <em></a>optymalizacja</p> obrazków.</em>

<!-- Nie są przestrzegane szczegółowe zasady dotyczące zagnieżdżania znaczników -->
<ul>
<p>Zalety</p>
<li>Działa w przeglądarce</li>
<li>Nie ładuje systemu</li>
<li>Wygodny interfejs</li>
</ul>

Specyfikacja HTML​

Specyfikacja HTML Living Standard - główny dokument opisujący standardy, możliwości i przyszły rozwój języka HTML.

Aby przestudiować layout, przede wszystkim są ważne sekcje opisujące jakie są rodzaje elementów, co oznacza każdy z nich , oraz rozumienie tego, jak można je zagnieżdżać w sobie.

Pomocne

Element HTML -jest to termin opisujący pewną semantyczną całość w standardzie HTML. Na przykład akapit, nagłówek, listę lub link. W dokumencie HTML element jest reprezentowany przez znacznik (sparowany lub pojedynczy) – składnię języka HTML.

Zagnieżdżanie znaczników​

Algorytm określania czy znacznik można zagnieżdżać jest dość prosty.

  • Sięgamy po specyfikację i znajdujemy potrzebny element.
  • Sprawdzamy model treści elementu(Content model), do którego zagnieżdżamy.
  • Sprawdzamy kategorie elementu (Categories), który zagnieżdżamy.
  • Jeśli kategoria jest odpowiednia, a ograniczenia nie zabraniają, można zagnieżdżać, inaczej jest niemożliwe.

Po kilku dniach używania HTML przyzwyczaicie się do prawidłowego zagnieżdżania elementów w sobie, ponieważ zasady zagnieżdżania będą intuicyjnie zrozumiałe po zapoznaniu się z głównymi znacznikami.

Przewodniki​

Oprócz specyfikacji warto mieć pod ręką przewodniki i ściągawki. Zapamiętywać wszystko na pamięć nie jest konieczne, rzeczy bardziej specyficzne lub rzadko używane zawsze można podpatrzeć.